Sposoby na mycie włosów

Z reguły wiele maluchów nie lubi mycia włosów. Jeśli dziecko bardzo płacze podczas tej czynności, to można zrezygnować niektórych zabiegów na rzecz czesania włosów mokrym grzebykiem.
Dobrze jest także zaopatrzyć się w specjalną osłonkę na głowę, która sprawi, iż woda nie będzie spływała do oczu, a tego właśnie dzieci nie lubią najbardziej.

Oczywiście absolutną koniecznością jest stosowanie szamponu, który nie szczypie w oczy, gdyż szczypiąca piana zniechęci do zabaw w wodzie nawet największego ich amatora.

Spłukiwać włosy należy delikatnym strumieniem wody. Najlepiej użyć to tego celu kubka, wówczas łatwo jest kontrolować ilość wody, jaką polewa się główkę.

Dobrze jest czymś odwrócić uwagę dziecka podczas mycia włosów. Świetnie sprawdzą się w tej roli wszelkiego typu pływaki, dostępne w wielu kolorach i wariantach. Odpowiednio rozbawiony maluch nawet nie zauważy, kiedy mama delikatnie umyje mu włoski.

Maluch na plaży

Pobyt dziecka na plaży trzeba dobrze zorganizować. Pomoże to uniknąć wielu nieprzyjemnych i niebezpiecznych sytuacji i konsekwencji.

Najważniejszą rzeczą jest właściwe zadbanie o wrażliwą skórę małego dziecka. Jego skóra jest tak delikatna, iż potrzebuje ochrony nawet podczas krótkiego spaceru. Przed wyjściem na plażę dziecko trzeba nasmarować kremem z bardzo wysokim filtrem. Najlepiej, gdy jest on przeznaczony właśnie dla najmłodszych. Czynność tę należy ponawiać kilkakrotnie podczas plażowania.

Dziecko musi mieć na głowie przewiewną czapeczkę lub chustkę. Pomoże ona ochronić wrażliwą skórę głowy przed udarem cieplnym i poparzeniem. Dobrym wariantem czapeczki plażowej jest taka, która posiada specjalną osłonę na kark.

Na plażę nie wolno wybrać się bez wody mineralnej, która dobrze gasi pragnienie. Należy poić dziecko co jakiś czas, nawet gdy nie sygnalizuje ono pragnienie. Jest to bardzo istotne, gdyż maluch błyskawicznie odwadniają się.

Słońce trzeba dawkować bardzo ostrożnie. Najlepiej zabrać ze sobą na plażę parasol, lub wynająć stanowisko w nie wyposażone tak, aby większość zabaw mogła odbywać się w cieniu.

Najczęstsze błędy w żywieniu małych dzieci

Najczęściej błędy w żywieniu małych dzieci wynikają z powielania schematów wyniesionych z domu lub wpajanych przez starsze osoby z rodziny i kręgu znajomych. Tymczasem nieprawidłowości w żywieniu dzieci mogą być przyczyną otyłości, obniżenia odporności oraz ogólnej nerwowości dziecka.

Pierwszą zasadą diety małego dziecka jest wykluczenie z niej soli. Składniki mają dość soli, by zaspokoić zapotrzebowanie malucha na ten składnik.

Nie powinno się także dziecka zmuszać do jedzenia i podawać mu zbyt obfitych porcji, niedostosowanych do jego wieku i możliwości. Niedopuszczalne jest, by dziecko podjadało między posiłkami.

Podawanie dzieciom słodkich napojów i dużych ilości soków owocowych skutecznie zmniejsza łaknienie i powoduje, że maluch nie będzie w stanie zjeść obiadu.

Rano przed wyjściem z domu konieczne jest zjedzenie solidnego śniadania. Po powrocie zaś nie powinno się dublować obiadu, jeśli dziecko już jadło go w przedszkolu.

Zasady prawidłowego żywienia dziecka

Gdy dziecko kończy trzy lata, może już jeść w zasadzie wszystkie produkty, jednak jego dietę trzeba ułożyć tak, by dostarczała mu ona wszystkich niezbędnych dla jego zdrowia witamin i minerałów.

Dziecko powinno otrzymywać pięć posiłków. Trzy posiłki są podstawowe: śniadanie, obiad i kolacja, toteż powinny być one większe. Dwa pozostałe: drugie śniadanie i podwieczorek, to posiłki dodatkowe i winny być one raczej niewielkie.

Pory posiłków powinny być w miarę stałe, a cała dieta skomponowana zgodnie z zasadami piramidy żywieniowej. Niezbędne jest także urozmaicenie menu malucha oraz codzienna porcja ruchu na świeżym powietrzu.

Jeśli dziecko lubi słodycze to można mu je podawać np. raz w tygodniu we większej ilości lub codziennie w niewielkich porcjach.

Uzupełnieniem diety dziecka powinny być delikatne herbatki ziołowe i owocowe, które znormalizują pracę jelit i pomogą w trawieniu.

Urozmaicanie mlecznych posiłków

Z wiekiem do diety dziecka wprowadzane są nowe produkty, lecz mleko przez długi czas pozostaje podstawą jego menu. Z tego też powodu warto pokusić się o urozmaicenie mlecznych posiłków, tak by każdy z nich był okazją do spróbowania nowych smaków i konsystencji.

Najprostszą metodą urozmaicającą posiłek jest dodanie do mleka kilku łyżek kleiku lub kaszki z dodatkiem owoców. Taki napój podaje się w butelce. Dobrze jest zaopatrzyć się w specjalny smoczek do picia kaszki, dzięki czemu dziecko nie będzie miało problemów z jego wypijaniem.

Na bazie mleka modyfikowanego można w łatwy sposób przygotować budyń. Wystarczy zagotować mleko z dodatkiem laski wanilii, a następnie dodać do płynu trochę mąki ziemniaczanej. Gdy papka stężeje można ją dodatkowo polać zmiksowanymi malinami.

W handlu dostępne są także jogurty i twarożki przeznaczone specjalnie dla najmłodszych. Występują one w wielu wariantach smakowych i świetnie sprawdzą się jako przekąska lub deser.

Zalety kaszek

Gdy przyjdzie czas rozszerzenia diety malucha, warto rozpocząć przygodę z nowymi smakami, od wprowadzenia do jego menu ryżowych kaszek i kleików mlecznych dostępnych w kilku wariantach smakowych.

Najmłodszym dzieciom podaje się kaszki bezglutenowe. Podawanie ich dzieciom wraz z mlekiem do ostatniego posiłku pomaga przespać noc bez karmień, co eliminuje problemy z późniejszą nadwagą. Kaszki dobrze sprawdzają się także u dzieci, które mają problemy ze zwiększaniem masy ciała.

Kaszki przygotowuje się na kilka sposobów. Najmłodszym dzieciom można je podawać w formie napoju mlecznego (dodając kilka łyżek do mleka) lub jako danie na bazie mleka, które podaje się dziecku łyżeczką. Taki wariant przyzwyczaja dziecko do nowego sposobu przyjmowania posiłków.

Kaszki można kupić w dwóch wariantach: mlecznym i bezmlecznym. Przy wyborze wariantu mleczno-ryżowego, do proszku nie trzeba dodawać już nic innego poza wodą. Należy jednak pamiętać, by w tym przypadku kupować jedynie kaszki tego producenta, którego mleko dziecko pije na co dzień. Nie jest to istotne w przypadku kaszek bezmlecznych.

Sposoby zapobiegania rozstępom ciążowym

Ciąża to poważne wyzwanie nie tylko dla organizmu kobiety, ale także dla jej skóry. To ona rozszerza się w bardzo szybkim tempie, dlatego właśnie w tym okresie jest szczególnie narażona na powstanie rozstępów, na które uskarża się większość kobiet w ciąży. Jednak rozstępy wcale nie są koniecznością. Jest kilka prostych sposobów, które zagwarantują, że skóra pozostanie gładka przez cały okres ciąży. Jedynym co jest potrzebne to wytrwałość i regularne stosowanie zabiegów na ciało.

Odpowiednią kondycję skórze zapewni codzienny masaż rękawicą sizalową lub z loofy. Masaż nie musi trwać długo. Wystarczy kilka minut masażu miejsc narażonych na rozstępy pod prysznicem.

Po wieczornej kąpieli należy wmasować w ciało preparat zapobiegający rozstępom. Można stosować drogie kremy przeznaczone dla kobiet w ciąży, ale równie skuteczne, a można nawet o wiele bardziej skuteczne, jest nierafinowane masło shea. Jest ono sprzedawane w postaci stałej, natomiast rozcierane w ciepłych dłoniach zamieni się w olejek. Skuteczność masła można dodatkowo podnieść mieszając je z dwoma kroplami oleju jojoba i oleju z morsztynu.

Powyższe zabiegi powinno się rozpocząć jak najwcześniej. Najlepiej wykonywać je już od drugiego miesiąca ciąży.

W co się bawić z niemowlakiem?

W 3 miesiącu życia okresy czuwania dziecka stają się coraz dłuższe. Niemowlę jest coraz ciekawsze otaczającego go świata. Pojawia się pytanie. Jak zająć dziecko w czasie, kiedy nie śpi jednocześnie stymulując jego rozwój?

Fajnym pomysłem na zajęcie dziecka jest zabawa z dmuchaną piłką o średnicy 15-20 cm. Dziecko kopiąc piłkę nóżkami i dotykając ją rączkami ćwiczy i wzmacnia całe swoje ciało.

Inną formą zabawy jest grzechotka umieszczona we frotowej opasce lub skarpetkach. Dziecko ruszając nóżką lub rączką, na której umieszczona jest grzechotka słyszy dźwięki, co zachęca je do poruszania tą częścią ciała.

Nie należy zapominać o stymulacji mowy, nawet bardzo małego dziecka. Swoje ciało może ono poznać podczas zabawy „idzie rak nieborak”. Zabawa ta stymuluje jego rozwój także przez dotyk. Maluch chętnie będzie słuchał także krótkich wierszowanych form. Najlepiej sprawdzą się w tej roli utwory Brzechwy i Tuwima.

Gdy dziecko boi się zastrzyków

Któż lubi robienie zastrzyków? Pewnie nikt. Nawet dorośli najczęściej stronią jak mogą od pielęgniarek, a cóż dopiero małe dzieci… Wizyta w przychodni wiążąca się z koniecznością wykonania szczepienia, nigdy nie będzie dla dziecka czymś przyjemnym. Jednak od rodzica zależy, jak bardzo dziecko będzie się jej bało.

W niczym nie pomoże, gdy dzień czy dwa wcześniej przypomnimy malcowi o czekającym go szczepieniu. Dobrych efektów nie przyniesie także rozpamiętywanie poprzedniej wizyty i bólu związanego z podawaniem leku.

Lepszym rozwiązaniem jest po prostu ubranie malucha i zakomunikowanie mu, że udajemy się właśnie do przychodni. Nie należy też ukrywać prawdy przed dzieckiem. Należy mu powiedzieć, że będzie trochę bolało, ale że to szybko minie a dzięki szczepieniu dziecko nie zachoruje na wiele poważnych i niebezpiecznych chorób.

Można także wcześniej zachęcić dziecko do zabawy w doktora, w której będzie ono podawało zastrzyki choremu misiowi lub lali. To dobra okazja do porozmawiania z nim na temat zdrowia. Będąc w przychodni można przypomnieć maluchowi o tej scence i o rozmowie, jaką się z nim wówczas odbyło

Rozszerzanie diety niemowlaka

Gdy dziecko skończy cztery miesiące można już myśleć o wprowadzeniu pierwszych posiłków rozszerzających jego dietę. Należy jednak postępować bardzo rozsądnie i rozpocząć podawanie według kilku zasad.

Po pierwsze wprowadzać składniki trzeba pojedynczo. Najlepiej zacząć od potartego jabłka czy ugotowanego i zmiksowanego ziemniaka lub marchewki.

Po drugie kolejne składniki diety należy wprowadzać do menu malucha nie częściej niż co trzy dni. Pozwoli to zaobserwować, czy dany składnik jest dobrze tolerowany przez organizm dziecka.

Po trzecie rozszerzanie diety rozpocząć należy od niewielkich ilości nowego składnika np. od łyżeczki startego jabłka.

Po czwarte dobrze jest prowadzić dzienniczek, w którym notuje się co, kiedy i w jakich ilościach zostało podane. Jeśli wystąpi reakcja alergiczna, łatwiej będzie odnaleźć jej przyczynę.